نمىشود كه شب پيش ، شب أول ماه بوده است . ( مسأله 1682 ) : اگر أول ماه براي كسى ثابت نشود وروزه نگيرد ، چنانچه بعد ثابت شود كه شب پيش أول ماه بوده ، بايد روزه آن روز را قضا نمايد . ( مسأله 1683 ) : اگر در شهري أول ماه ثابت شود ، در شهرهاى ديگر ثابت نمىگردد مگر آن كه در شهري كه ديده شده ، آفتاب زودتر از شهر خودش غروب كند ، يا در أفق مساوى ويا نزديك باشند . ( مسأله 1684 ) : أول ماه به تلگراف ومانند آن ثابت نمىشود ، مگر اين كه مستندش شهادت دو مرد عادل يا راه ديگرى كه شرعا معتبر است ، باشد . ( مسأله 1685 ) : روزى را كه نمىداند آخر رمضان است يا أول شوال ، بايد روزه بگيرد ، ولى اگر در ميان روز فهميد كه أول شوال است بايد افطار كند . ( مسأله 1686 ) : اگر زندانى نتواند به ماه رمضان يقين كند ، بايد به گمان عمل نمايد ، واگر گمان ندارد ، هر ما هي را كه احتمال بدهد ماه رمضان است ; روزه بگيرد صحيح است . ولى بايد پس از گذشتن يازده ماه از ما هي كه روزه گرفته ، دوباره يك ماه روزه بگيرد . روزه هاى حرام ومكروه ( مسأله 1687 ) : روزه وصال ( امساك كردن با نيت در تمامى ساعات يك شبانه روز ) وروزه عيد فطر وقربان حرام است ; ونيز روزى را كه شخص نمىداند آخر شعبان است يا أول ماه رمضان ، اگر به نيت أول ماه رمضان روزه بگيرد ; وهمچنين روزه نذر حرام ، وزنى كه در حال حيض يا نفاس باشد ، وروزه تمامى روزهاى سال بدون استثناى روزهاى حرام جايز نيست . ( مسأله 1688 ) : زنى كه به سبب گرفتن روزه مستحبى حق شوهرش از بين مىرود ، روزه اش حرام است ، واحتياط لازم است كه گرچه حق شوهر هم از بين نرود ، بي اجازه أو روزه مستحبى نگيرد . ( مسأله 1689 ) : روزه مستحبى فرزندان ، اگر سبب اذيت پدر ومادر يا جد